جنگلهای هیرکانی؛ نمادی از بیکفایتی حاکمانآنچه امروز در قلب طبیعت ایران رخ میدهد، فراتر از یک فاجعه زیستمحیطی است. جنگلهای هیرکانی که میراثی چند میلیونساله برای بشر محسوب میشوند، اکنون قربانی بیتوجهی و ناکارآمدی حکومتی شدهاند که حتی در حفظ ابتداییترین داشتههای ملی هم عاجز است.
قاچاق بیپایان و مجازاتهای بیاثر
طبق گزارشها، بیش از 500 درخت در جنگلهای هیرکانی توسط قاچاقچیان قطع و به زغال تبدیل شده است.
با وجود دستگیریهای متعدد، مجازاتها آنقدر ناچیز است که هیچ بازدارندگی ندارد.
وقتی قطع درختان نه سابقه کیفری دارد و نه هزینه سنگینی برای متخلفان، نتیجه چیزی جز ادامه بیرحمانه تخریب طبیعت نخواهد بود.
جنگلبانان در خط مقدم بیدفاع
در شرایطی که باید برای هر 1000 هکتار یک نیروی حفاظتی وجود داشته باشد، در گرگان یک نفر مجبور است 2000 هکتار را پوشش دهد.
جنگلبانان با موتورهای فرسوده، پیکاپهای قدیمی، حقوق پایین و نبود امنیت جانی مواجهاند.
حتی یکی از آنها در آمل به دست قاچاقچیان تا مرز مرگ با چاقو زخمی شد. این وضعیت نشان میدهد که حفاظت از منابع طبیعی عملاً رها شده است.
جنگلهای هیرکانی و بیاعتنایی حاکمیت
جنگلهای هیرکانی نه فقط سرمایه ملی بلکه بخشی از هویت ایران هستند.
اما در حالی که مردم زیر فشار فقر، بیکاری و سرکوب سیاسی روزگار میگذرانند، طبیعت نیز بیپناه مانده است.
حکومتی که ادعای قدرت و اقتدار دارد، حتی در حفاظت از درختان و زمینهای خود ناتوان است.
این بیاعتنایی و بیکفایتی، فاجعهای است که فردا برای نسلهای بعدی، بهای سنگینی به همراه خواهد داشت.
