قتل احسان سوری، ۴۴ ساله، شوک دیگری در سرکوب خونین اعتراضات در ایران بود. او در جریان شرکت در اعتراضات در شهر ملایر از ناحیه قلب مورد اصابت گلوله قرار گرفت. این حادثه که در روز جمعه، ۱۹ دسامبر ۲۰۱۴ رخ داد، بار دیگر استفاده از نیروی مرگبار علیه معترضان و فشارهایی را که خانوادههای قربانیان حتی پس از کشته شدن عزیزانشان با آن مواجه هستند، برجسته کرد.
جزئیات قتل احسان سوری
جزئیات قتل احسان سوری به جمعه، ۱۹ دسامبر ۲۰۱۴، زمانی که معترضان برای شرکت در تظاهراتی که در اطراف میدان خمینی برگزار شده بود، به خیابانهای ملایر آمدند، برمیگردد. در جریان اعتراضات، نیروهای جمهوری اسلامی برای متفرق کردن معترضان آتش گشودند. احسان سوری، ۴۴ ساله، مورد اصابت گلولهای قرار گرفت که به قلبش اصابت کرد و سینهاش را سوراخ کرد و منجر به مرگ او شد. او به عنوان باربر کار میکرد و به خاطر شرکت در اعتراضات علیه وضعیت سیاسی و اقتصادی شناخته شده بود.
پس از این حادثه، خانواده مقتول با فشار شدید مقامات مواجه شدند. آنها مجبور شدند ۴۰۰ میلیون تومان برای دریافت جسد او بپردازند، اقدامی که خشم گسترده و انتقادهای حقوق بشری را برانگیخت. پس از پرداخت این مبلغ، به خانواده اجازه داده شد تا او را در فضایی از غم و ترس و تحت تدابیر شدید امنیتی دفن کنند. این حادثه نمونه دیگری از نحوه برخورد مقامات با قربانیان اعتراضات است، نه تنها با استفاده از نیروی کشنده، بلکه با تحمیل بار مالی و روانی بر خانوادههای متوفی.
مراسم تشییع جنازه
مراسم تشییع جنازه در میان اندوه و شوک عمیق اعضای خانواده و بستگان، پس از روزها فشار روانی در انتظار تحویل جسد، برگزار شد. پس از پرداخت هزینه تعیین شده توسط مقامات، اجازه برگزاری مراسم داده شد و حضور به دلیل اقدامات امنیتی محدود شد. بسیاری از دوستان و آشنایان از شرکت آزادانه منع شدند و مراسم تحت نظارت اعلام نشده نیروهای امنیتی قرار گرفت.
در طول مراسم تشییع جنازه، سکوت و ترس محسوسی بر شرکتکنندگان حاکم بود، زیرا به وضوح از سر دادن شعار یا نشان دادن هرگونه نشانهای از اعتراض خودداری میشد. با وجود این، شرکتکنندگان غم و اندوه و خشم خود را به طور غیرمستقیم از طریق گریه و دعا ابراز کردند. این مراسم تدفین به یک وداع دردناک تبدیل شد که منعکس کننده بزرگی تلفات انسانی و واقعیت تلخی است که خانوادههای قربانیان اعتراضات در ایران با آن روبرو هستند، کسانی که حتی از ابتداییترین حق خود یعنی وداع با عزیزانشان با عزت و احترام محروم هستند.
مطالعه بيشتر: علی رهبر و مجیدرضا رهنورد؛ دو قربانی اعدام سیاسی در ایران
قتل احسان سوری نمونه دیگری از هزینههای اعتراض در ایران است، جایی که نه تنها معترضان با خطر کشته شدن روبرو هستند، بلکه خانوادههای آنها نیز پس از از دست دادن عزیزانشان، بار روانی و مادی سنگینی را متحمل میشوند.
