اعدام احمدرضا جلالی بار دیگر نگاهها را به وضعیت نگرانکننده زندانیان سیاسی در ایران جلب کرده است. در حالی که تنشهای منطقهای بالا گرفته، نگرانیها درباره استفاده ابزاری از احکام اعدام بهعنوان ابزار فشار سیاسی شدت یافته است.
اعدام احمدرضا جلالی در سایهی بحران منطقهای
در روزهای اخیر، گزارشهایی درباره انتقال احمدرضا جلالی، پژوهشگر ایرانی-سوئدی، به مکانی نامعلوم منتشر شده است. این انتقال پس از افزایش تنشها میان ایران و اسرائیل و در شرایطی صورت گرفت که حداقل سه زندانی به اتهام جاسوسی برای اسرائیل اعدام شدهاند. همین مسئله، گمانهزنیها درباره اجرای قریبالوقوع اعدام احمدرضا جلالی را تقویت کرده است.
واکنشهای بینالمللی و نگرانیهای حقوق بشری
مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل، در پستی در شبکه اجتماعی ایکس اعلام کرد که «شرایط احمدرضا جلالی نشانهای از الگوی نگرانکنندهای است که شامل اعدام زندانیان متهم به جاسوسی میشود.» او تاکید کرد که حبس این پژوهشگر با تابعیت دوگانه، نوعی گروگانگیری دولتی است. وی همچنین از جامعه جهانی خواست نسبت به خطر قریبالوقوع اعدام احمدرضا جلالی واکنش نشان دهد.
سکوت نهادهای رسمی و فشار بر خانوادهها
در حالی که مقامات رسمی از پاسخگویی درباره محل نگهداری احمدرضا جلالی خودداری کردهاند، خانواده و همسر او بارها نسبت به وخامت وضعیت جسمی وی هشدار دادهاند. همسر جلالی در نامهای رسمی از دولت سوئد خواست که برای جلوگیری از اعدام احمدرضا جلالی و آزادی فوری او، تمام اقدامات دیپلماتیک ممکن را به کار گیرد.
