در سکوت و بدون هیاهو، یکی از صدایهای ماندگار سینمای ایران خاموش شد. جمال اجلالی، بازیگر باوقار و صبورِ تئاتر، سینما و تلویزیون، پس از سالها تحمل بیماری، در سن 78 سالگی دار فانی را وداع گفت. هنرمندی که با حضورش، نقشی جاودانه در حافظه دو نسل از ایرانیان به جا گذاشت.
آغاز راه از تئاتر تا تصویر
جمال اجلالی متولد 1326 در تهران بود. او از کودکی با هنر انس گرفت و پس از قبولی در رشته بازیگری در دانشکده هنرهای زیبا، فعالیت حرفهایاش را با صحنههای تئاتر آغاز کرد. استاد حمید سمندریان یکی از نخستین کسانی بود که استعداد او را درخشاند. اجلالی در نمایشهای متعددی از کلاسیک تا اجتماعی و تجربی بازی کرد و به دلیل قدرت بیان و چهره جدیاش، خیلی زود به چهرهای متمایز بدل شد.
حضور درخشان در سینما و تلویزیون
کارنامه هنری جمال اجلالی در سینما و تلویزیون نیز کمنظیر بود. او در فیلمهایی همچون «تابو»، «گینس»، «آرایش غلیظ» و «آبی» بازی کرد و نقش پزشک معتاد در فیلم «آرایش غلیظ» توجه بسیاری را به خود جلب کرد. در تلویزیون هم با آثاری چون «در قلب من»، «مسافر»، «سر دلبران»، «پیدا-پنهان» و «توطئه فامیلی» شناخته شد. پس از یک دوره بیماری، در سال 1397 دوباره با سریالها و فیلمهای جدید به عرصه بازگشت.
صدای آرام و منش اخلاقی جمال اجلالی
ویژگی بارز جمال اجلالی، لحن آرام، صدای مطمئن و چهرهای بود که برای نقشهای پدرانه، مسئولانه و باوقار ساخته شده بود. بازیهایش فراتر از تکنیک، حامل نوعی نجابت انسانی بود که کمتر در چهرههای امروزی دیده میشود. دوری از جنجالهای رسانهای، پرهیز از مصاحبههای عامهپسند، و تمرکز بر کار، از او شخصیتی محبوب و محترم در بین همکاران و مخاطبان ساخت.
