روز شنبه، ۱۱ مردادماه، مراسم بزرگداشت فریدون فرخزاد، شاعر، هنرمند و فعال سیاسی برجسته، در کنار مزار او در شهر بن آلمان برگزار شد. این مراسم به همت آلاله بهمن، خواهرزادهی فرخزاد و با همکاری بنیاد فرخزاد و جمعی از کنشگران فرهنگی و سیاسی، با حضور دوستداران او برگزار شد.
این مراسم در فضایی صمیمی و در عین حال نمادین برگزار گردید، جایی که سخنرانان به نقش پررنگ فرخزاد در مبارزه با سانسور، دفاع از آزادی بیان و افشای سرکوبهای جمهوری اسلامی پرداختند. نام او، پس از سالها، همچنان بهعنوان یکی از چهرههای برجسته مقاومت فرهنگی در تبعید شناخته میشود.
صدایی که خاموش شد، اما هرگز فراموش نخواهد شد
فریدون فرخزاد در ۱۶ مرداد ۱۳۷۱ (برابر با ۷ اوت ۱۹۹۲) در غربت و تبعید، در خانهی خود در شهر بن، به طرز فجیعی به قتل رسید. شواهد متعدد و گزارشهای معتبر از همان زمان، دست داشتن مأموران جمهوری اسلامی در این جنایت را تأیید کردهاند. قتل فرخزاد یکی از حلقههای مهم در زنجیرهی قتلهای سیاسی و ترور دگراندیشان ایرانی در خارج از کشور بهشمار میآید.
فرخزاد که پیش از انقلاب چهرهای شناختهشده در تلویزیون و دنیای شعر و موسیقی بود، پس از مهاجرت اجباری، فعالیتهای خود را در زمینهی نقد حکومت، روشنگری سیاسی، و دفاع از حقوق بشر ادامه داد. برنامههایش در رادیو و سخنرانیهایش در محافل مختلف، صدایی بلند برای صدای سرکوبشده ایرانیان در داخل کشور بود.
فرخزاد؛ نماد مقاومت فرهنگی در تبعید
شرکتکنندگان در این مراسم، با خواندن اشعار فرخزاد و مرور آثار هنری و سخنرانیهای سیاسی او، یاد این هنرمند مبارز را گرامی داشتند. نام او امروز نه تنها در میان جامعهی هنری، بلکه در حافظهی تاریخی مبارزات فرهنگی ایرانیان در تبعید جایگاهی خاص دارد.
سخنرانان تأکید کردند که فرخزاد تنها یک هنرمند نبود؛ بلکه نماد ایستادگی در برابر دیکتاتوری، سانسور و خشونت حکومتی بود. یاد او، همچون چراغی، راه بسیاری از کنشگران جوان را در مسیر آزادی و عدالت روشن کرده است.
مطالعه بيشتر : کبد چرب، قاتل خاموش بدن: چرا باید آن را جدی بگیریم؟
از بن تا تاریخ
مزار فریدون فرخزاد، در شهر بن آلمان، امروز به مکانی برای ادای احترام به تمام قربانیان سرکوب فرهنگی و سیاسی جمهوری اسلامی تبدیل شده است. مراسم امسال، نه تنها یادبودی برای یک هنرمند، بلکه بیانیهای جمعی در برابر فراموشی، و ایستادگی در برابر سرکوب بود.
