اجلاس شانگهای در چین آغاز شد؛ نشستی که با حضور جمعی از رهبران منطقهای و فرامنطقهای و در سایه تنشهای تجاری و ژئوپلیتیکی، نقش مهمی در تعیین جهتگیری جنوب جهانی ایفا میکند. این اجلاس فرصتی برای چین و دیگر اعضا فراهم کرده است تا نفوذ خود را در عرصه جهانی و به ویژه در مقابل سیاستهای یکجانبه آمریکا نشان دهند.
اجلاس شانگهای؛ حضور گسترده رهبران جهان
نشست سالانه سازمان همکاری شانگهای از تاریخ 31 آگوست در تیانجین، شهری در شمال چین آغاز شده و تا اول سپتامبر ادامه دارد.
بیش از 20 رهبر خارجی و 10 رئیس سازمان بینالمللی در این اجلاس حضور یافتهاند. از جمله شرکتکنندگان میتوان به نارندرا مودی نخستوزیر هند، ولادیمیر پوتین رئیسجمهور روسیه، مسعود پزشکیان رئیسجمهور ایران، شهباز شریف نخستوزیر پاکستان و رهبران کشورهای آسیای مرکزی اشاره کرد.
همچنین آنتونیو گوترش دبیرکل سازمان ملل و کائو کیم هورن دبیرکل آسهآن در این نشست شرکت کردهاند.
اهمیت اجلاس شانگهای در ژئوپلیتیک جهانی
سازمان همکاری شانگهای که در ابتدا یک بلوک امنیتی منطقهای بود، اکنون حوزه فعالیت خود را گسترش داده و تجارت، امنیت و مسائل جنوب جهانی را پوشش میدهد.
در شرایطی که جهان با جنگ روسیه در اوکراین، بحران غزه و تهدیدهای اقتصادی آمریکا روبهروست، اجلاس شانگهای سکویی برای تقویت چندجانبهگرایی و امنیت تجزیهناپذیر محسوب میشود.
تحلیلگران معتقدند این نشست فرصتی برای چین است تا خود را به عنوان یک نیروی تثبیتکننده معرفی کند.
چالشها و اختلافات میان اعضا
با وجود تلاش برای نشان دادن وحدت، اختلافاتی میان اعضای سازمان همچنان وجود دارد.
برای مثال، مواضع متفاوت هند و پاکستان درباره تروریسم و مناقشات منطقهای و همچنین شکاف میان اعضا در مواجهه با جنگ اوکراین و بحران غزه، تصمیمگیریهای جمعی را پیچیده کرده است.
این مسائل نشان میدهد اجلاس شانگهای بیشتر به نمادگرایی و ایجاد سکوی سیاسی برای جنوب جهانی و افزایش نفوذ چین و روسیه متمرکز است تا دستاوردهای عملی.
