قطع سیمکارت زنان، اقدام تازهای است که بسیاری از شهروندان در ایران با آن مواجه شدهاند. این اقدام نه تنها زندگی روزمره آنان را مختل میکند، بلکه به ابزاری برای کنترل رفتار و اعمال زنان و حتی مردان منتقد تبدیل شده است. قطع سیمکارت زنان در فضای جامعه، پیامدهای عمیقی بر روابط اجتماعی، حرفهای و شخصی افراد دارد و نگرانیهای حقوق بشری گستردهای را به همراه آورده است.
تجربه زنان در مواجهه با قطع سیمکارت
قطع سیمکارت زنان، به ویژه آنهایی که به حجاب اجباری اعتراض کرده یا تصاویر بدون حجاب خود را منتشر میکنند، موجب اختلال جدی در زندگی آنان میشود.
دنیا راد، چهره شناختهشده شبکههای اجتماعی، پس از انتشار تصویری بدون حجاب اجباری، سیمکارت خود را ناگهان مسدود شده دید و این اتفاق باعث شد دسترسی او به خدمات اجتماعی، بانکی و ارتباطی محدود شود.
تجربههای مشابه توسط پریسا صالحی و نازی زندیه نیز نشان میدهد که قطع سیمکارت زنان، به عنوان ابزاری برای فشار روانی و محدود کردن آزادی آنان به کار گرفته میشود.
قطع سیمکارت زنان؛ پیامدهای قانونی و حقوقی
کارشناسان حقوقی معتقدند قطع سیمکارت زنان برخلاف قانون اساسی و حقوق بشر است.
شهلا اروجی، وکیل دادگستری، تأکید کرد که مجازات بدون حکم دادگاه و بدون رعایت دادرسی عادلانه، غیرقانونی است و حتی مجازات تکمیلی محسوب نمیشود.
محمد اولیاییفرد نیز یادآور شد هدف اصلی این اقدام، اعمال مجازات نامحسوس و خاموش علیه فعالان و شهروندان منتقد است و هیچ مبنای قانونی برای آن وجود ندارد.
سیمکارت مردان منتقد نیز قطع میشود
این رویه محدود به زنان نیست؛ مردان منتقد حکومت نیز از این اقدام آسیب دیدهاند.
نهادهای امنیتی پس از حوادث سیاسی اخیر، سیمکارت بسیاری از شهروندان را قطع کردند و برخی مجبور به حذف مطالب انتقادی خود و انتشار محتوای حمایتی از حکومت شدند.
شهروندان این اقدام را ابزاری جدید برای سرکوب صدای منتقدان میدانند و هشدار میدهند که قطع سیمکارت زنان و مردان، نقض آشکار حقوق شهروندی و آزادی بیان است.
